2008 թվականի մարտի 1-ի առավոտյան՝ ժամը 6։30-ի սահմաններում, Հայաստանի ոստիկանությունը և նրանց աջակցող ուժերը գործողություններ սկսեցին Երևանի Ազատության հրապարակում հավաքված ցուցարարների նկատմամբ։ Այդ պահին հրապարակում, ըստ տարբեր գնահատականների, գտնվում էր շուրջ 700–1000 մարդ։
Ականատեսների վկայությամբ՝ իրավապահները առանց նախազգուշացման անցել են հրապարակը ցրելուն՝ կիրառելով մահակներ և էլեկտրաշոկային սարքեր։ Human Rights Watch կազմակերպությանը տված վկայությունների համաձայն՝ սաղավարտներով, պլաստիկ վահաններով և ռետինե մահակներով զինված հատուկ ջոկատայինները երկու կողմից մոտեցել են հրապարակին և սկսել գործողությունները։ Տասնյակ մարդիկ ստացել են վնասվածքներ, ավելի քան 100-ը ձերբակալվել են։
Ժամը 11։00-ի դրությամբ Ազատության հրապարակը ամբողջությամբ շրջափակված էր ոստիկանության կողմից։ Տարածքը մաքրվում էր ջրի մեծ տակառների օգնությամբ, իսկ, ըստ ականատեսների, իրավապահները սահմանափակում էին տարածքը լուսանկարելու և տեսանկարահանելու հնարավորությունները։ Կարապի լճի հարակից սրճարանը փակվել էր վրանի քաթանով։
Շրջանառվող տեղեկությունների համաձայն՝ հրապարակում տեղադրված զենքերի և նռնակների մասին պնդումներ են եղել, ինչպես նաև լուրեր են տարածվել, թե գործողություններին ներգրավված են եղել Արցախի պաշտպանության բանակի զորքեր։ Պաշտոնական հաստատում այդ պնդումների վերաբերյալ տվյալ պահին չի եղել։
Ժամը 11։30-ի սահմաններում ցուցարարների մի խումբ Ազատության հրապարակից շարժվել է դեպի Հյուսիսային պողոտա, այնուհետև՝ Ֆրանսիայի դեսպանատան ուղղությամբ։ Օրվա ընթացքում բազմության թիվը, տարբեր գնահատականներով, զգալիորեն աճել է։ Ոստիկանության հատուկ ծառայողների թիվը, ըստ հաղորդումների, գերազանցել է 3000-ը։
Ժամը 15։00-ի սահմաններում հրապարակ է եկել ընդդիմադիր գործիչ Nikol Pashinyan-ը, որը կոչ է արել բարիկադներ ստեղծել և կազմակերպել ինքնապաշտպանություն։
Երեկոյան՝ ժամը 21։00-ի սահմաններում, ոստիկանությունը, ըստ հաղորդումների, օդ է կրակել։ Բախումները շարունակվել են Մաշտոցի պողոտայի հատվածում։ Ոստիկանության ստորաբաժանումները տեղակայվել են նաև Վազգեն Սարգսյան փողոցում՝ ՀՀ արտաքին գործերի նախարարության շենքի հարակից տարածքում։
Ժամը 21։45-ին սկսվել է հերթական գրոհը, սակայն Մաշտոց–Լուսավորիչ խաչմերուկում առաջխաղացումը կանգ է առել, և ուժերը նահանջել են դեպի Լեո փողոց։
Ժամը 22։30-ին այն ժամանակվա նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը հայտարարել է արտակարգ դրություն։ Այն սահմանվել է մեկ ամիս ժամկետով Երևան քաղաքում։
Մարտի 2-ին՝ ժամը 2։45-ի սահմաններում, Հայաստանի առաջին նախագահ Levon Ter-Petrosyan-ը կոչ է արել ցուցարարներին հեռանալ դեսպանատների հարակից տարածքից։ Ժամը 3։00-ի սահմաններում հրապարակը դատարկվել է։
Իրադարձությունների հետևանքով զոհվել է 10 մարդ (2 ոստիկան և 8 քաղաքացիական անձ), հարյուրավոր ոստիկաններ, զինծառայողներ և քաղաքացիական անձինք ստացել են տարբեր աստիճանի վնասվածքներ։
.gif)
