Հոկտեմբերի 6-ը մարզական օրացույցում առանձնահատուկ տեղ ունի, քանի որ հենց այսօր իր ծննդյան տարեդարձն է նշում հայկական սպորտի ամենավառ անհատականություններից մեկը՝ Աշխարհի գավաթակիր և Աշխարհի առաջնության փոխչեմպիոն Անդրանիկ Հակոբյանը:
Միջին քաշային կարգի (մինչև 75 կգ) այս անվեհեր մարտիկը տարիներ շարունակ եղել է հայկական ռինգի հպարտությունն ու առաջատարը: Նրա տպավորիչ հաղթանակները հավերժ գրվել են մեր մարզական պատմության ոսկե էջերում։
Անդրանիկ Հակոբյանի անունը միջազգային ասպարեզում որոտաց 2008 թվականին, երբ Մոսկվայում կայացած Աշխարհի գավաթի խաղարկությունում նա ցուցադրեց կամային բարձր որակներ ու փայլուն տեխնիկա: Հասնելով եզրափակիչ՝ նա ծանրագույն մենամարտում պարտության մատնեց վենեսուելացի Ալֆոնսո Բլանկոյին՝ նվաճելով Աշխարհի հեղինակավոր գավաթը:
Հաջորդ տարին՝ 2009 թվականը, նոր հաղթանակ բերեց: Միլանում անցկացվող Աշխարհի առաջնությունում Հակոբյանն անցկացրեց հինգ անընդմեջ հաղթական մենամարտ՝ դառնալով անկախ Հայաստանի պատմության մեջ առաջին բռնցքամարտիկը, ով արժանացավ Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալին:
Ցանկացած մարզիկի կարիերայի գագաթնակետը Օլիմպիական խաղերն են: Անդրանիկ Հակոբյանը ոչ միայն նվաճեց այդ իրավունքը, այլև հանդիսացավ այն եզակի մարզիկներից, ով երկու անգամ անընդմեջ՝ Պեկինի (2008 թ.) և Լոնդոնի (2012 թ.) Օլիմպիական խաղերում, պատվով բարձրացրեց հայկական եռագույնը: Ընդ որում, 2012-ի Լոնդոնյան խաղերում նա մեր երկիրը ներկայացնող միակ բռնցքամարտիկն էր:
Հայաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետն այսօր էլ շարունակում է մնալ հայկական սպորտի կողքին: Նրա անցած ուղին, նվիրվածությունն ու անկոտրում կամքը լավագույն ուղեցույցն ու ոգեշնչման աղբյուրն են այն պատանի բռնցքամարտիկների համար, ովքեր դեռ նոր են հագնում կաշվե ձեռնոցներն ու երազում չեմպիոնական բարձունքների մասին:
.gif)
