ՀՀ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ Ռոբերտ Աբիսողոմոնյանի հայտարարագրերի ուսումնասիրությունը հետաքրքիր, բայց նաև հարցեր առաջացնող պատկեր է բացում․ պաշտոնեական առաջընթացին զուգահեռ նկատվում է նաև ֆինանսական կայուն և արագ աճ։
Եթե 2021 թվականին նրա հայտարարագրված միջոցները համեմատաբար համեստ էին՝ շուրջ 5 միլիոն դրամ տարեկան եկամուտ և սահմանափակ խնայողություններ, ապա արդեն հաջորդ տարիներին պատկերը կտրուկ փոխվում է։ Ամեն տարի աճում են թե՛ բանկային միջոցները, թե՛ ավանդները, իսկ աշխատավարձից ստացվող եկամուտը գրեթե կրկնապատկվում է։
2024 թվականին Աբիսողոմոնյանն արդեն հայտարարագրում է ոչ միայն Երևանում բնակարան և 2022 թվականի արտադրության ավտոմեքենա, այլև ավելի քան 10.7 միլիոն դրամ տարեկան եկամուտ։ Միևնույն ժամանակ, նրա բանկային հաշիվներում և ավանդներում կուտակված գումարները նույնպես աճել են՝ պահպանելով կայուն բարձրացման միտում։
Թեև պաշտոնյայի եկամուտների հիմնական աղբյուրը նշվում է աշխատավարձը, սակայն թվերի դինամիկան անխուսափելիորեն առաջացնում է հանրային հետաքրքրություն․ արդյո՞ք միայն պետական ծառայողի աշխատավարձով հնարավոր է նման աճ ապահովել նման կարճ ժամանակահատվածում։ Ավելին, կանխիկ միջոցների և արտարժույթի գրեթե անփոփոխ մակարդակը ևս հետաքրքիր մանրամաս է․ տարիներ շարունակ պահպանվող եվրոյով խնայողությունները հուշում են, որ պաշտոնյան նախընտրում է ֆինանսական որոշակի կայունություն՝ անկախ դրամական եկամուտների աճից։
Այս ամենի ֆոնին ակնհայտ է մեկ բան․ Աբիսողոմոնյանի կարիերայի աճը ուղեկցվում է նաև ֆինանսական հնարավորությունների ընդլայնմամբ։ Սակայն հարցը մնում է բաց՝ արդյո՞ք այս աճը լիովին համադրելի է նրա պաշտոնական եկամուտների հետ, թե՞ այստեղ կան լրացուցիչ բացատրության կարիք ունեցող հանգամանքներ։ Հանրային պաշտոն զբաղեցնող անձանց դեպքում նման հարցերը ոչ միայն բնական են, այլև անհրաժեշտ՝ վստահության պահպանման տեսանկյունից։
Սոնա Գրիգորյան





























