Հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններից հետո իշխանական համակարգում ձևավորվել է յուրատեսակ սպասողական մթնոլորտ։ Չնայած վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հրապարակային հայտարարում է, թե կառավարությունում և պետական կառավարման համակարգում լայնածավալ փոփոխություններ չեն նախատեսվում, իշխանական շրջանակներում արդեն ակտիվ քննարկումներ են ընթանում ապագա պաշտոնների, պատասխանատվությունների և քաղաքական դերաբաշխման շուրջ։
«Ժողովուրդ» օրաթերթի իշխանական աղբյուրների փոխանցմամբ՝ վարչապետը թիմակիցներին հայտնել է, որ կադրային և քաղաքական նշանակումների հարցերին կանդրադառնան հուլիս ամսին նախատեսված ՔՊ վարչության նիստերի ընթացքում։ Մինչ այդ, ըստ մեր տեղեկությունների, իշխանությունը մտադիր է ավարտին հասցնել մի շարք առաջնահերթ քաղաքական և տնտեսական գործընթացներ։
Նախ՝ դեռևս փակված չէ ընտրությունների արդյունքների շուրջ իրավական գործընթացը։ Երեկ ուշ երեկոյան հայտնի դարձավ, որ ՀՀ Սահմանադրական դատարանը 2026 թվականի հունիսի 21-ի աշխատակարգային նիստում քննության է ընդունել մի շարք քաղաքական ուժերի դիմումները՝ կապված Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից Ազգային ժողովի հունիսի 7-ի ընտրությունների արդյունքներն ամփոփող որոշման հետ։
Դիմումները ներկայացրել են «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունների դաշինքը, «Միասնության թևեր» կուսակցությունը, «Դեմոկրատիա Օրենք Կարգապահություն» կուսակցությունը, «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունը, «Հանուն Հանրապետության ժողովրդավարության պաշտպանների դաշինքը», «Հայաստան» կուսակցությունների դաշինքը և «Նոր ուժ» ռեֆորմիստական կուսակցությունը։
Քանի որ բոլոր դիմումները վերաբերում են նույն իրավական հարցին, Սահմանադրական դատարանը դրանք միավորել է մեկ վարույթում։ Գործի քննությունը նշանակված է հունիսի 26-ին՝ ժամը 11:00-ին, բանավոր ընթացակարգով։ Զեկուցող դատավոր է նշանակվել Էդգար Շաթիրյանը։
Մեր աղբյուրների պնդմամբ՝ իշխանությունը չի ցանկանում մինչ այդ որևէ լուրջ կադրային որոշում հրապարակայնացնել՝ նախընտրելով սպասել ՍԴ վերջնական դիրքորոշմանը և քաղաքական գործընթացների ամբողջական հանգուցալուծմանը։
Մյուս կողմից՝ իշխանության ուշադրության կենտրոնում են նաև տնտեսական խնդիրները։ Արտահանման ռուսական շուկաներում առաջացած սահմանափակումների և բարդությունների ֆոնին տնտեսության մի շարք ճյուղերում իրավիճակը շարունակում է մտահոգիչ մնալ։ Թեև եվրոպական ուղղությամբ տարբեր ծրագրերով ֆինանսական աջակցություն է տրամադրվում՝ արտաքին տնտեսական ճնշումները մեղմելու նպատակով, այնուամենայնիվ այդ միջոցները դեռևս չեն լուծում առկա համակարգային խնդիրները։
Մասնավորապես, արտադրողների շրջանում դժգոհություններն աճում են։ Շատերի արտադրանքը մնացել է պահեստներում, իրացման ամենախսշոր՝ ռուսական շուկաները կրճատվել են, իսկ նոր գնորդների որոնումը դեռևս շոշափելի արդյունք չի տվել։
Տնտեսական բլոկում, իրավիճակը Կառավարությունում գնահատում են որպես զգայուն, իսկ որոշ ոլորտներում՝ նույնիսկ պայթյունավտանգ։




























