2026 թվականի աշխարհի առաջնությունը պատմության մեջ կմնա ոչ միայն որպես պայքար աշխարհի գավաթի համար, այլև որպես մի ամբողջ սերնդի հրաժեշտի մրցաշար։ Աշխարհի ամենամեծ ֆուտբոլային բեմը վերջին անգամ ընդունեց այնպիսի լեգենդների, որոնց անունները տարիներ շարունակ եղել են խաղի գլխավոր էջերում՝ Կրիշտիանու Ռոնալդու, Լիոնել Մեսսի, Լուկա Մոդրիչ, Նեյմար, Քևին Դե Բրույնե, Վիրջիլ վան Դեյկ, Մոհամեդ Սալահ, Ռիյադ Մահրեզ և մյուսներ։
Ռոնալդուի հրաժեշտի սիմֆոնիան՝ աշխարհի մեծ բեմում
41-ամյա Կրիշտիանու Ռոնալդուի հրաժեշտը դարձավ այս աշխարհի առաջնության ամենաէմոցիոնալ պահերից մեկը։ Պորտուգալացին մրցաշար մտավ որպես ոչ միայն հավաքականի ավագ, այլև մի ամբողջ դարաշրջանի խորհրդանիշ։
Տարիներ շարունակ «CR7»-ը եղել է միլիոնավոր երկրպագուների կուռքը՝ իր գոլերով, աշխատասիրությամբ և հաղթելու անհագ ցանկությամբ։ Սակայն աշխարհի գավաթը մնաց այն եզակի տիտղոսը, որը նրան չհաջողվեց նվաճել։
Ռոնալդուի վերջին խաղերից հետո երկրպագուները նրան ճանապարհեցին արցունքներով ու ծափերով։ Շատերի համար դա պարզապես ֆուտբոլիստի հրաժեշտ չէր, այլ մանկության հերոսին հրաժեշտ տալու պահ։ Մարդիկ գիտակցում էին, որ այլևս չեն տեսնելու աշխարհի առաջնության բեմում այն ֆուտբոլիստին, որի հետ մեծացել է մի ամբողջ սերունդ։
Ռոնալդու և Մոդրիչ․ վերջին պայքարը՝ ընկերների միջև
2026-ի առաջնության խորհրդանշական դրվագներից մեկը դարձավ Կրիշտիանու Ռոնալդուի և Լուկա Մոդրիչի հանդիպումը։
Նրանք տարիներ շարունակ միասին են եղել Մադրիդի «Ռեալում», միասին նվաճել են մեծ հաղթանակներ, սակայն այս անգամ հայտնվեցին մրցակից կողմերում՝ իրենց վերջին աշխարհի առաջնության ճանապարհին։
Ռոնալդուն մարմնավորում էր ուժը, արագությունը և գոլի անհագ ծարավը, իսկ Մոդրիչը՝ ֆուտբոլային խելքը, հանգստությունն ու խաղի կառավարումը։ Երկու տարբեր ոճեր, երկու մեծ անհատականություններ, բայց նույն ճակատագիրը՝ հրաժեշտ աշխարհի առաջնությանը։
Մոդրիչի համար այս առաջնությունը դարձավ ևս մեկ էջ փառավոր կարիերայի վերջում։ Խորվաթիայի լեգենդը տարիներ շարունակ եղել է իր երկրի գլխավոր խորհրդանիշը՝ 2018 թվականին հավաքականին հասցնելով աշխարհի առաջնության եզրափակիչ։
Մեսսի վերջին պայքարը
Լիոնել Մեսսին աշխարհի առաջնություն էր եկել արդեն աշխարհի չեմպիոնի կարգավիճակով։ 2022 թվականին իրականացնելով իր գլխավոր երազանքը՝ նա 2026-ին ևս մեկ անգամ առաջնորդեց Արգենտինային։
Նրա վերջին խաղերը ուղեկցվեցին մեծ հույզերով։ Եգիպտոսի հետ խաղից հետո նա արտասվեց, որ Արգենտինային հաջողվեց դուրս գալ 1/4 փուլ։ Այդ երջանկության արցունքները հաղթանակի հասնելու համար էին, սակայն եզրափակչում նրան չհաջողվեց 2-րդ անգամ նվաճել Աշխարհի Առաջնության գավաթը։
Նեյմարի հրաժեշտը՝ չիրականացած երազանքի հետ
Նեյմարի համար 2026 թվականի աշխարհի առաջնությունը դարձավ առանձնահատուկ ծանր պահ։ Բրազիլիայի հավաքականի աստղը տարիներ շարունակ համարվել է աշխարհի ամենատաղանդավոր ֆուտբոլիստներից մեկը, սակայն նրա ճանապարհին միշտ եղել է մեկ մեծ չիրականացած երազանք՝ աշխարհի գավաթը։
Երբ Նեյմարը վերջին անգամ լքեց աշխարհի առաջնության խաղադաշտը, նրա դեմքին երևում էր ոչ միայն հոգնածությունը, այլև տարիների պայքարի ծանրությունը։ Բրազիլացի երկրպագուները հրաժեշտ տվեցին նրան մեծ հարգանքով՝ գնահատելով այն պահերը, երբ նա իր անհատական վարպետությամբ կարողանում էր փոխել խաղի ընթացքը։
Նեյմարը հեռացավ առանց աշխարհի չեմպիոնի կոչման, բայց մնաց այն ֆուտբոլիստներից մեկը, որի խաղը տարիներ շարունակ հիացրել է միլիոնավոր մարդկանց։
Մյուս լեգենդների վերջին առաջնությունը
Քևին Դե Բրույնե — Բելգիայի «ոսկե սերնդի» առաջնորդը, որի հիանալի փոխանցումներն ու խաղային մտածողությունը նրան դարձրեցին ժամանակակից ֆուտբոլի լավագույն կիսապաշտպաններից մեկը։
Վիրջիլ վան Դեյկ — Նիդեռլանդների պաշտպանական գծի հենասյունը, ուժեղ և վստահ խաղի խորհրդանիշ։
Մոհամեդ Սալահ — Եգիպտոսի գլխավոր աստղը, որի արագությունն ու գոլային զգացողությունը նրան դարձրեցին համաշխարհային ֆուտբոլի դեմքերից մեկը։
Ռիյադ Մահրեզ — Ալժիրի և «Մանչեսթեր Սիթիի» հայտնի ֆուտբոլիստը, որը ևս ավարտեց աշխարհի առաջնությունների իր ճանապարհը։
Մանուել Նոյեր — դարպասապահ, որը փոխեց այդ դիրքի մասին պատկերացումները և դարձավ աշխարհի չեմպիոն 2014 թվականին։ Գերմանացի դարպասապահը տարիներ շարունակ եղել է ոչ միայն իր հավաքականի վերջին հենարանը, այլև ամբողջ ֆուտբոլային աշխարհի համար՝ նոր չափանիշ դարպասապահի դիրքում։
Նոյերը հայտնի դարձավ իր համարձակ խաղով՝ հաճախ դուրս գալով տուգանային հրապարակից, օգնելով պաշտպաններին և դառնալով այն, ինչ շատերը անվանեցին «դարպասապահ-լիբերո»։ Նրա վստահ խաղը, արագ արձագանքը և սառնասրտությունը նրան դարձրեցին իր սերնդի լավագույն դարպասապահներից մեկը։
Նրա կարիերայի ամենաբարձր պահերից մեկը 2014 թվականի աշխարհի առաջնությունն էր, երբ Գերմանիայի հավաքականը դարձավ աշխարհի չեմպիոն։ Այդ մրցաշարում Նոյերը ոչ միայն փայլեց դարպասում, այլև դարձավ թիմի հաղթական ճանապարհի կարևորագույն դեմքերից մեկը։
Էմիլիանո Մարտինես — Արգենտինայի հերոս դարպասապահը, աշխարհի չեմպիոն 2022 թվականին։
Գիլյերմո Օչոա և Քրեյգ Գորդոն — վետերան դարպասապահներ, որոնց համար ևս 2026-ը դարձավ աշխարհի առաջնության վերջին էջը։
Հարի Քեյն եւս կարող է ավարտել իր կարիերան, սակայն այդ մասին նա դեռ չի հայտարարել։ Հարի Քեյն 32 տարեկան է եւ դեռեւս կարող է մասնակցել հաջորդ Մոնդիալին։
2026 թվականի աշխարհի առաջնությունը ցույց տվեց, որ ֆուտբոլում ոչինչ հավերժ չէ։ Նոր աստղերը գալիս են, բայց Ռոնալդուի, Մեսսիի, Մոդրիչի, Նեյմարի, Նոյերի և նրանց սերնդի անունները կմնան որպես այն մարդիկ, որոնք փոխեցին խաղի պատմությունը։
Եվ գուցե ամենաշատը երկրպագուները կհիշեն ոչ թե միայն նրանց հաղթանակները, այլ այն զգացողությունը, որ վերջին անգամ էին տեսնում իրենց հերոսներին աշխարհի առաջնության ամենամեծ բեմում։
Կրիշտիանու Ռոնալդուի վերջին պայքարն ու վերջին հայացքը դեպի մարզադաշտ, Մոդրիչի վերջին փոխանցումները, Նեյմարի չիրականացված երազանքը, Մեսսիի վերջին պայքարը․ 2026-ը դարձավ ֆուտբոլային լեգենդների հրաժեշտի առաջնություն։
Նանիկ Աղասյան




























